سياست‌های خصمانه موجب شد تا غدير كه عيد بزرگ اسلامی است در قرون اوليه اسلام كمرنگ شود و تا زمان آل بويه تقريباً مراسمی برای بزرگداشت آن برگزار نشد.

عيد غدير در حال حاضر به‌عنوان اعتقادی شيعی مطرح است با اينكه همه مسلمانان به اين واقعه عظيم دينی اذعان دارند. اگرچه واقعه غدير را بسياری از كسانی كه تعصب اعتقادی نداشتند نقل كرده‌اند و واقعه اعطای جانشينی و تفويض ولايت اتفاق افتاده و به تواتر نقل شده است اما به دلايلی در صدر اسلام سعی شد تا بر روی آن سرپوش بگذارند.

سياست‌های خصمانه موجب شد تا اين عيد بزرگ اسلامی كمرنگ شود و در قرن اول و دوم و سوم اين عيد بسيار مهجور شد و عيد را به جز در سفارشات ائمه(ع) و بين تعدادی شيعيان كمتر می‌توان ديد.

از لحاظ نقلی، ابوجعفر طبری كه از علمای علم تاريخ محسوب می‌شود، در كتاب خويش تاريخ طبری، هيچ اشاره‌ای به واقعه غدير نداشته است و اين شايد به دلايلی همچون فضای محدود آن دوران بوده است، ولی بعداً كتاب مستقلی به نام كتاب الولايه مخصوص غدير نوشته است و از طرق فراوان، واقعه غدير را نقل كرده است.

واقعه غدير از علمای بسيار به چندين روايت و چندين طريق نقل شده است اما اين واقعه مهم انعكاس اجتماعی پايينی را به دلايل سياسی، فرهنگی و اجتماعی دارد و تا زمان آل بويه تقريباً مراسمی برای بزرگداشت آن برگزار نشد.

حكومت آل بويه شيعی‌مسلك بودند و حاكمان اين دوره برای تعظيم شعائر دينی بسيار تلاش كردند و واقعه عاشورا و عزاداری محرم و جشن غدير را برجسته كردند و آنگاه شيعيان توانستند با آزادی، اين عيد را جشن بگيرند.

در دوران آل بويه اين عيد جای خود را در جوامع اسلامی باز و رسميت پيدا می‌كند اما بعد از آل بويه مجدد مسكوت می‌ماند تا در دور‌ه‌های بعدی كه حكومت شيعه رسميت پيدا می‌كند تا در دوران صفويه كه اوج تعظيم شعائر دينی است.

در دوران صفويه، علمای بزرگوار وارد صحنه می‌شوند تا عيد جانشنی ييامبر(ع) را احيا كرده و بزرگی اين عيد در نگاه دين را به مردم نشان دهند.

برگزاری عيد سعيد غدير و احيای ارزش‌های ولايت در جامعه امروز اهميت بسياری دارد و ولايت جدای از نبوت نيست زيرا اگر نبوت خاتمه يافت، جريان هدايت مردم پايان نمی‌يابد و خداوند در قرآن بيان داشته است كه ما هاديانی را می‌فرستيم و بدون اينكه افراد هدايت شوند ، هرگز عذاب نخواهند شد.

طبق آيات متعدد قرآن بايد بپذيريم كه زمين خالی از اوصيای انبيای الهی(ع) نيست و امامت ادامه نبوت است. در روايت صحيح السند اميرالمومنين علی(ع) به پيامبر(ص) همچو هارون(ع) به موسی(ع) توصيف شده است كه هارون(ع) در زمان غيبت موسی(ع)، كارهای موسی(ع) را انجام می‌داد و هدايت مردم را بر عهده داشت.

امامت شؤون نبوت را دارد جز اينكه بعد از حضرت محمد(ص) پيامبر ديگری نيست و به امام وحی نمی‌شود. زنده نگاه داشتن غدير يعنی ولايت را زنده نگاه داشتن و مسئله جانشينی نبوت را تأكيد كردن و راه حقيقی دين را گسترش دادن. از وظايف ما شيعيان است كه متخلق به اخلاق اهل بيت(ع) شويم كه آن‌ها اسوه واقعی زندگی ما هستند.

اگر رفتار ما شيعيان بد باشد تبليغ معكوس برای جبهه حق می‌شود، اما اگر راه و رفتار درست باشد بهترين تبليغ برای افرادی است كه می خواهند به اين راه بيايند.

غدير هويت شيعه است

معارف اهل بيت(ع) و واقعه غدير از چنان جاذبه‌ای برخوردار است كه آنانی كه در جرگه اهل بيت(ع) نيستند را نيز تحت تأثير خود قرار می‌دهد.

غدير حقيقتاً هويت شيعه است يعنی اگر بخواهيم راجع به شيعه يك بيوگرافی ارائه دهيم تمام ويژگی‌هايی كه شيعه بايد داشته باشد در بيانات نورانی پيامبر اكرم(ص) در روز غدير تعيين شده و زندگی اميرالمؤمنين(ع) و اهل بيت(ع) بزرگ‌ترين و بهترين الگو برای شيعيان است.

باید هرچه می‌توانيم غدير را پرشكوه‌تر و هدفمندتر برگزار كنيم، غدیر نه تنها برای كسانی كه به اهل بيت(ع) عشق می‌ورزند تأثيرگذار و آموزنده است بلكه مفاهيم بلند معارف اهل بيت(ع) و واقعه غدير از چنان جاذبه‌ای برخوردار است كه آنانی كه در جرگه اهل بيت(ع) نيستند را تحت تأثير خود قرار می‌دهد.

غدير، الهام بخش بيداری اسلامی است و در واقع با حقيقتی كه در درون خود نهفته دارد، می‌تواند زمينه‌ساز هر انقلابی بر ضد طاغوتيان زمان باشد.