غدير ولايت امامت نهج البلاغه

روزى، مردى از سعد پرسيد: چرا على بن ابى طالب تو را نكوهش نمود و تو چرا از او تخلف نموده اى

سعد گفت: به خدا قسم اين كار من خطاى بزرگى بود كه من مرتكب شدم. همانا به على بن ابى طالب عليه السلام سه امتياز داده شده است كه اگر يكى از آنها به من عطا شده بود براى من از دنيا و آنچه در دنياست، محبوب تر بود.

به طور تحقيق رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم روز غدير خم پس از حمد و ثناى خداوند فرمود: آيا مىدانيد كه من به اهل ايمان اولى و سزاوارترم گفتيم: آرى، فرمود: بارخدايا، هر كس من مولاى اويم، على عليه السلام مولاى اوست دوست بدار كسى را كه او را دوست دارد و دشمن بدار كسى را كه دشمن على عليه السلام است.

على عليه السلام را در روز خيبر در حالى كه به علت بيمارى درد چشم جايى را نمى ديد، به حضور پيامبر صلّى الله عليه وآله وسلّم آوردند. رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم آب مبارك دهان خود را در چشمهاى ايشان ريخت و درباره او دعا فرمودند.

از بركت دعاى آن حضرت، تا هنگام شهادتش ديگر مبتلا به بيمارى چشم نگشت و خيبر با نيروى او گشوده و فتح گرديد.

روزى رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم در حالى كه اصحاب نيز در مسجد بودند، دستور فرمودند كه اصحاب مسجد را ترك كنند و او ار با حضرت على عليه السلام تنها بگذارند. عباس گفت: يا رسول خدا ما را كه وابسته و از قبيله تو هستيم هم مسجد را ترك كنيم پيامبر صلّى الله عليه وآله وسلّم فرمودند: آرى. بيرون رفتن شما از مسجد و تنها ماندن من و على عليه السلام به ميل و اراده شخص من نيست بلكه بر حسب امر الهى و دستور خداوند است.*

(*). الغدير، ج 3، ص 85.