پايان‌نامه «اخلاق كار در نهج‌البلاغه» نوشته محمدعلی مشايخی از دانشجويان كارشناسی ارشد دانشكده علوم حديث ری در تالار شيخ طوسی اين دانشكده دفاع شد.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه دارالحديث، پايان‌نامه «اخلاق كار در نهج‌البلاغه» به راهنمايی محمود واعظی و مشاوره عبدالهادی فقهی‌زاده و داوری حجت‌الاسلام والمسلمين محمدتقی سبحانی‌نيا برگزار شد.

مشايخی در اين پايان‌نامه يا بيان ويژگی‌های خاص دوران زندگانی امام علی(ع) و مبانی خداشناختی می‌پردازد.

نگارنده پايان‌نامه «اخلاق كار در نهج‌البلاغه» در بخش ديگری از اين پايان‌نامه به بررسی اصول اخلاق كار، عوامل مؤثر درگرايش انسان به كار اخلاقی و پيامدها رعايت اخلاق كار می‌پردازد.

مشايخی در دفاعيه پايان‌نامه خود، نمره 25/19 و رتبه عالی را كسب كرد.

چكيده پايان‌نامه «اخلاق كار در نهج‌البلاغه»: دين برنامه‌ای است حيات‌بخش از جانب خداوند متعال، كه برای هدايت و راهبری انسان و رساندن او به سرمنزل مقصود نازل شده است. اخلاق نيزكه يكی از پايه‌های اصلی آن به شمار می‌رود، نقشی مهم و اثرگذار در وصول به چنين هدفی ايفا می‌كند؛ چنان كه پيامبراكرم (ص) تكميل مكارم اخلاقی را هدف رسالت خود معرفی كرده‌اند.

بی‌گمان ترويج و به‌كارگيری اخلاق در تمامی حوزه‌های زندگی تضمين‌كننده چنين هدفی خواهد بود. كار و تلاش به واسطه حضور پررنگ و نقش مهم و حياتی آن در تداوم و استمرار زندگی انسانی، از اين امر مستثنی نبوده، ضرورت توجه به بايدها و نبايدهای اخلاقی در آن را دو چندان می‌نمايد.

ويژگی‌های خاص دوران زندگانی امام علی (ع)، علی‌الخصوص دوره پنج ساله رهبری وی، زمينه بسيار مناسبی را برای تجزيه و تحليل بسياری از مسائل فردی و اجتماعی فراهم آورده است. نهج‌البلاغه نيز به عنوان عصاره و چكيده آرا و عقايد امام، فراگرد اين موضوع به تجزيه و تحليل پرداخته، مبانی، اصول، زمينه‌ها، موانع و آثار اخلاق كار را به خوبی تشريح كرده است.

براساس ديدگاه امام علی ع كه مبتنی بر تعاليم وحيانی است، مبانی اخلاق كار برخلاف برخی از مكاتب غير الهی، خداشناختی، انسان‌شناختی و جهان شناختی است.

مبانی خداشناختی: خالقيت، مالكيت و رازقيت است. مبانی انسان شناختی: فطرت‌نگری، كرامت ذاتی و اختياراست. هدفداری، وسيله انگاری، آخرت‌گرايی، نيز مبانی جهان شناختی اخلاق كار است.

اصول اخلاق كار عبارت‌اند از: خدامحوری، امانت داری، انضباط كاری، شايسته سالاری، قانون گرايی، تعهد مداری، كيفی كاری و استقامت و استمرار است.

عواملی نظير تقويت خداباوری، توجه به شأن وجايگاه حقيقی انسان، شناخت صحيح دنيا وآخرت، امانت پنداری كار، تأمين نيازهای مالی، توجه به كارآيی افراد، تشويق و تنبيه عادلانه، توجه به علايق افراد، نظارت وكنترل، توجه به عواطف و احساسات، از جمله مواردی است كه در گرايش انسان به كار اخلاقی موثر است .

لقمه‌انگاری كار، فقدان انگيزه، دنيا محوری، موانع آموزشی، فرهنگ كار اخلاق ستيزانه، محيط كاری نامناسب، بزرگ انگاری اعمال و رابطه مداری و بی‌قانونی، از جمله موانع اخلاق‌گرايی كاری بيان شده است.

در صورت رعايت اخلاق كار، آثاری نظير: حفظ كرامت انسانی، بهره‌برداری صحيح از دنيا، آرامش روحی و روانی، افزايش بهره‌وری، برخورداری از ثواب و محبت الهی، وسعت روزی، پيشگيری از كم‌كاری وكم فروشی و افزايش امنيت اقتصادی پديد خواهد آمد.