غدير ولايت امامت نهج البلاغه

مجالس عزاداری باید باشد و اهل منبر باید شهادت امام حسین (ع) را زنده نگهدارند و ملت باید با همه قدرت این شعار اسلامی را، خصوصاً زنده نگهدارند که با زنده نگهداشتن آن، اسلام زنده می شود. این که در روایت آمده است که پیغمبر (ص) فرمود: "حسین از من است و من از اویم"، این همه از برکات شهادت آن حضرت است. با این که دشمن می خواست آن آثار را از بین ببرد و در صدد بودند که اصلاً بنی هاشم در کار نباشد (لعبت هاشم بالملک فلا ...) از این حرف معلوم می شود آنها می خواستند اصلاً اسلام را از بین ببرند و یک مملکت عربی درست کنند و این کارشان (شهادت امام حسین علیه السلام) اسباب این شد که عرب و عجم و همه مسلمین توجه پیدا کردند که قضیه عربیت و عجمیت نیست، بلکه قضیه خدا و اسلام است.

این مجالس و اجتماعات را حفظ کنید. مجالس را با همان شکوهی که پیشتر انجام می گرفت بلکه بیشتر حفظ کنید و اهل منبر ایّدهم الله تعالی کوشش کنند که در این راه مردم را به مسائل سیاسی اسلامی و مسائل اجتماعی اسلامی سوق بدهند و از روضه دست برندارید که ما با روضه زنده هستیم.

"امروز ما انقلاب کردیم و روضه دیگر لازم نـیست"، ایـن جمـلـه از غلـط هایی است که در دهـان ها انداخته اند. مثل این است که بگوئیم: ما انقلاب کردیم و دیگر لازم نیست که نماز بخوانیم. انقلاب برای این است که شعائر اسلام را زنده کنیم نه انقلاب کردیم که شعائر اسلام را بمیرانیم!

می گویند: ملت گریه!! ما ملت گریه سیاسی هستیم. ما ملتی هستیم که با همین اشک ها، سیل جریان می دهیم و خُرد می کنیم سدهایی را که در مقابل اسلام ایستاده است. مسئله، مسئله گریه نیست. مسئلـه، مسئـله سیاسی است که ائمه ما با همان دید الهی که داشتند می خواستند که ملت ها را با هم بسیج کنند و یکپارچه کنند تا آسیب پذیر نباشند ...

(ماهنامه پاسدار اسلام - شماره 57)