منتخبی از نهج‌البلاغه درباره ظاهر و باطن جمع‌آوری شده‌است كه در اين مقاله به شرح مختصری از آن ‌پرداخته می‌شود.

  به نقل از پايگاه اطلاع‌رسانی دفتر امام‌جمعه اصفهان، منتخبی از نهج‌البلاغه درباره ظاهر و باطن مطالبی آورده شده است كه در زير به شرح مختصری از آن می‌پردازيم.

امام علی(ع) در قسمتی از نهج‌البلاغه می‌فرمايد: «اللهم انى اعوذ بك من ان تحسن» ؛ خداوندا، به‌تو پناه مى‏برم از اين كه ظاهرم نيكو و باطنم در پنهانى زشت نباشد، و دور نگردم از رحمت‏هايت كه پناهم تواى و از همه هستى‏ام تو خبر دارى، مى‏دانى چه آمد و چه آيد.

ايشان در قسمتی ديگر، اين چنين بيان می‌كند كه تو اى مؤمن و پارسا ظاهر خويش را آراسته مكن در حالى‌كه باطنت از ريا و زشتى مملو گشته باشد و باطن تو نزد خداوند آشكار است اگر چه از مردم پنهان نمایى و ظاهرى آرام و فريبكار به مردم نشان دهى و چون مردم فريب خورند قلبشان از پاكى فريب خورده است و خداوند از چنين خطا كار خوشنود نگردد و جهنم سراى ابدى‏شان خواهد بود، زيرا بنظر خود خداوند را فريب داده وزشتى‏ها را نهان نموده است.

پس ظاهر خويش نيكو و باطن خود زشت مگردان كه بروز سختى از مردم رحم نبينى و اگر بر مردم سيرت تو روشن نباشد، خداوند از اعمال تو با اطلاع بوده و بدان كه اوست آگاه و بينا از همه چيز و همه كس و دوست ندارد كسانى را كه باطنى زشت دارند، كه در آن سراى به كيفر فريبكارانه خويش خواهند رسيد.