اصبغ بن نباته گويد: اميرالمؤمنين عليه‏ السّلام فرمود:

زماني بر مردم مي‏آيد که عمل زشت برتري (کامل) پيدا کند و خودسازي نموده جلوه‏گري نمايد. پرده از روي محرمات برداشته شود، زنا آشکار مي‏گردد و مال يتيمان را حلال دانسته مي‏خورند، کم‏فروشي نمايند و شراب را به جاي آب انگور حلال دانند و رشوه را به عنوان هديه حلال شمرند. خيانت در امانت را جايز مي‏دانند، مردها شبيه به زنها و زنها شبيه به مردها شوند.

به حدود و احکام نماز اعتنا نمي‏کنند، در آن زمان براي غير خدا (سياحت، تجارت، ريا، سياست و غيره) حج کنند.

در آن زمان گاهي ماه شب اول آنقدر بزرگ (ديده) شود که به نظر دو شب آيد و گاهي در شب اول ديده نشود، پس چون ماه ديده نشود روز اول ماه رمضان را روزه نگيرند و روز عيدفطر را روزه بگيرند.

در آن زمان مراقب باشيد، مراقب باشيد، مبادا خداوند ناگهان انتقام گيرد، همانا در پس آن زمان مرگ سريع و عجيبي خواهد بود به گونه‏اي که مرد، هنگام صبح سالم است و شب به خاک سپرده مي‏شود، شب زنده است و صبح مرده. در آن زمان پيش از آنکه به بيماري مرگ مبتلا شوند واجب است وصيت خود را بکنند و نماز را در اول وقت به جا آورند مبادا تا آخر وقت اجل مهلت ندهد.

هر کدام از شما که آن زمان را درک کند شب نخوابد مگر با طهارت (وضو) و اگر بتواند در تمام احوال با طهارت باشد انجام دهد زيرا نمي‏داند ملک الموت چه وقت به سراغ او مي‏آيد.

من شما را ترساندم اگر بترسيد و فهماندم اگر بفهميد و پند دادم اگر پند بگيريد، در نهان و آشکار از خدا بترسيد و (سعي کنيد) مسلمان بميرید زیرا که هر کس غير از اسلام، ديني قبول کند از او پذيرفته نخواهد شد و در آخرت از زيانکاران است.[1]

 

 

 پی نوشت:

[1] بحار، ج 96.

 

 

برگرفته از کتاب: پيشگويي هاي اميرالمؤمنين‏ علي بن ابي طالب

به قلم: سيد محمد نجفي يزدي‏